تاریخ انتشار: دوشنبه ۲۳ تیر ۹۹ ساعت ۰۸:۲۵
اشتراک

به مناسبت سالروز کشف کودتایی خطرناک

واکنش جالب امام خمینی در برابر کودتای نقاب

کودتای نقاب (مخفف: نجات قیام ایران بزرگ) که بعدها به« کودتای نوژه» معروف شد، در تاریخ هجدهم تیرماه سال ۱۳۵۹ کشف و خنثی گردید. دو روز بعد امام خمینی (ره) در آستانه ماه مبارک رمضان (۲۰ تیر ۱۳۵۹/ ۲۸ شعبان ۱۴۰۰) با « روحانيون و ائمه جماعات تهران و شهرستانها و روحانيون عضو بسيج» در حسینیه جماران دیدار داشته و برای آنان سخنرانی مفصلی فرموده اند.

بخش اعظم این بیانات که در جلد ۱۳ صحیفه نور (صفحه های ۹ تا ۱۶) ثبت گردیده است، خطاب به روحانیون است. ایشان ابتدا عدم نگرانی خود از چنین توطئه هایی را ابراز کرده و می فرماید:« شما مى‏دانيد كه توطئه‏ها از همه اطراف هست و رو به افزايش است، لكن از اين توطئه‏هايى كه منتهى به سلاح و قواى مسلح و اينها [مى‏شود] هيچ باكى نيست. آنها را خداى تبارك و تعالى همراهى مى‏كند؛ چنانچه كرد و مى‏بينيد.»

با این حال، امام عزیز در ادامه از دو چیز ابراز نگرانی می کنند؛ دو چیزی که هدف اصلی دشمن است؛ یکی تضعیف روحانیت نزد مردم و دیگری بر هم زدن نظم عمومی و انسجام ملی؛ خصوصاً میان نیروهای مسلح.

ایشان در باره خطر نخست افزوده اند:« چنانچه بين روحانيون، تمام طبقاتى كه روحانيت شامل آنهاست، از علما و فقها، از محصلين، از خطبا، ائمه جماعت، همه اينها، اگر آن وظايفى كه محول به خودشان است، آن وظايف را فراموش كنند، و يك راه ديگرى كه محول به آنها نيست بروند، اين هم يك خلاف نظمى است. و اين خلاف نظم موجب اين مى‏شود كه اولًا شما را در بين ملت يكجور ديگرى غير از آنكه واقعيت هست معرفى كنند و ملت را از شماها كم كم جدا كنند …. از حدود وظايف شرعيه خودتان و روحانى خودتان تجاوز نكنيد.»

امام با اینکه بر لزوم حضور روحانيون در صحنه سياست‏ تاکید می کند، اما پست و وظیفه اصلی آنان را چیز دیگری می داند و می فرماید:« در عين حالى كه بايد همه قشرهاى ملت و خصوصاً روحانيت حاضر باشند در سياست كشور، و توجه داشته باشند به مسائلى كه در كشور مى‏گذرد، چه در مجلس و چه در دولت و ديگران. در عين حال بايد آن شغلى را كه دارند از آن دست برندارند. گمان نكنند به اينكه- آن وقت [قبل از انقلاب]  اين گمان بود [که‏] ما هيچ نبايد دخالت بكنيم، و حالا [گمان‏] اين باشد كه ما شغلمان فقط دخالت است. خير، در آن وقت هم اين كار صحيح نبوده براى ما و شما. حالا هم اين كار صحيح نيست.

شما بايد پستهاى خودتان را محكم نگه داريد. ائمه جماعت بايد اين مساجد را محكم نگه دارند، و خطبا بايد منابر را محكم نگه دارند، و فقه را در حوزه‏هاى علميه مثل قم و مشهد و امثال اينها و همين طور نجف بايد فقاهت را حفظ كنند … نبايد حالا شما فكر كنيد كه حالا كه بايد [در] امور سياست هم ما دخالت بكنيم، پس به فقاهت كار نداشته باشيم.

خير، بايد حوزه‏هاى فقاهت به فقه خودشان به همان ترتيبى كه سابق بود هيچ تخطى نكنند. به همان ترتيبى كه سابق تحصيل مى‏كرديد فقه و مقدمات فقه را [تحصيل كنيد]، محكم فقاهت را حفظ كنند. و ائمه جماعت محكم مساجد خودشان را و ارشاد ملت را حفظ كنند. و خطباى ملت هم بايد منابر خودشان را و موعظه‏هاى خودشان را و ارشاد خودشان را حفظ كنند. و در عين حال مراقب اوضاع مملكت خودشان باشند. چنانچه اهل بازار بايد بازار خودشان را حفظ كنند لكن مراقب باشند. …  از اين شغلى كه داريد و از اين راهى كه داريد منحرف نشويد، و برويد يك كارهايى كه شما نبايد بكنيد، مثلًا يك معمّمى چهار تا هم پاسدار داشته باشد، و يا هر كارى دلش مى‏خواهد بكند، يك كسى هم يك كميته درست كند و چند تا پاسبان و هر كارى مى‏خواهد بكند. اينها يك طرحى است كه ريخته‏اند براى اينكه شما را از صحنه خارج كنند. وارد يك صحنه‏اى مى‏كنند كه شما را بكلى خارج كنند. همچو مى‏كنند كه هى بيايند فرياد بزنند كه امان از اين آخوندها كه در كميته‏ها هستند و در دادگاهها هستند.»

امام اعتراض به اشتباهات و تلاش برای اصلاح خطاها را وظیفه همگان، و از جمله روحانیون می شمارد ولی تاکید هم می کند که این کار نباید مستقیم و به صورتی باشد که شائبه دخالت در امور کشور را تداعی نماید؛ زیرا « خودشان اگر بخواهند مستقيماً دخالت بكنند، موجب اين مى‏شود كه در بين مردم موهون بشوند، و شما حفظ حيثيت خودتان برايتان واجب است. هر مؤمنى حفظ عِرض خودش برايش واجب است، لكن علما بيشتر مأمورند به اين امور. حجت بر علما تمامتر است…. روحانيون بايد حفظ حيثيت خودشان را بكنند و خداى نخواسته كارى نكنند كه بين ملت يك طور ديگرى وجهه روحانيت نمايش داده بشود …

چنانچه شما آقايان و همپالگيهاى شما، سنخ روحانيت همه- ايّدهم اللَّه تعالى- اگر كارهايى خداى نخواسته انجام بدهيد كه از چشم ملت بيفتيد، و لو در دراز مدت، آن روز است كه فانتوم لازم نيست ديگر، خود ملت شما را كنار مى‏زند. و ملت هم بى‏هادى نمى‏تواند كارى انجام بدهد، و آنها و لو حالا تهيه براى چندين سال ديگر هم باشد كار خودشان را آن وقت مى‏توانند انجام بدهند. من خوفم اين است كه ما نتوانيم، روحانيت نتواند آن چيزى كه به عهده اوست صحيح انجام بدهد. »

نکته مهم و جالب تر آن است که رهبر فقید انقلاب این هشدار را نیز می دهند:« شما اين را خيال نكنيد كه آنها خيلى دستپاچه‏اند كه همين دو- سه روز اين كارها را انجام بدهند. اگر توانستند، حالا، اگر نتوانستند نقشه مى‏كشند كه در پنجاه سال ديگر كار خودشان را انجام بدهند، دست برنمى‏دارند.»


دیدگاه تازه‌ای بنویسید:

*