بیست و پنجم شوال، سالروز شهادت رییس مذهب تشیع، حضرت امام جعفر صادق سلام الله علیه است؛ کسی که ابواب دانش و حکمت را به روی ما گشود و اسلام و انسانیت را حیاتی همیشگی بخشید. ضمن تسلیت این روز بزرگ، وصیت آن بزرگوار به فرزندش، امام موسی بن جعفر علیه السلام را تقدیم شما می کنم؛ وصیت پر سودی که مرحوم اربلی در کتاب شریف «کشف الغمّة» نقل کرده است. این وصیت درخور مطالعه مکرر و عمل مستمر است؛ بعونه تبارک و تعالی.
امام صادق علیه السلام به فرزند خود حضرت کاظم علیه السلام ـ فرمود : فرزندم! سفارش مرا بپذیر و سخنم را به گوش گیر؛ زیرا که اگر آن را به گوش گیرى خوشبخت مى زیى و خوش نام و نیک فرجام مى میرى.
فرزندم! هر که به آنچه خداوند قسمت او کرده است خرسند باشد، بى نیاز گردد و هر که به آنچه در دست دیگرى است چشم داشته باشد، نیازمند بمیرد و هر که به آنچه خداوند قسمتش کرده است راضى نباشد، خداوند را در قضاى او متّهم کرده باشد و هرکه لغزش دیگرى را کوچک بیند، لغزش خویش را بزرگ بیند و هر که لغزش خود را کوچک شمارد، لغزش دیگرى را بزرگ بشمارد.
فرزندم! هر که پرده دیگرى را کنار زند، زشتى هاى خانه خودش آشکار شود و هر که شمشیرِ ستم برکشد، خود به آن شمشیر کشته شود و هر که براى برادرش چاهى کند، خود در آن چاه افتد و هر که با نابخردان بنشیند، کوچک شود و هر که با دانایان آمیزش کند،احترام یابد و هر که به جاهاى بد نام آمد و شد کند، متّهم گردد
فرزندم! از تحقیر کردن مردم (بزرگان) بپرهیز که تحقیر مى شوى و به کارهاى بیهوده و نا مربوط مپرداز که مى لغزى (خوار مى شوى).
فرزندم! حقیقت را، به سود و زیان خود، بگو تا از میان همتایانت با تو مشورت شود.
فرزندم! پیرو (تلاوت کننده) کتاب خدا باش و مبلّغ اسلام و امر کننده به معروف و نهى کننده از منکر و پیوند زننده با کسى که از تو بریده است و آغازگرِ آشتى با کسى که از تو قهر کرده است و عطا کننده به کسى که از تو چیزى مى خواهد. از سخن چینى بپرهیز که آن تخم کینه را در دل هاى مردان مى افشاند و از پرداختن به عیوب مردم دورى کن؛ زیرا کسى که به عیب هاى مردم مى پردازد، به منزله هدف است.
فرزندم! هرگاه جویاى بخشش شدى به معادن آن مراجعه کن؛ زیرا که جود و بخشش را معدن هاست و معدن ها را ریشه هاست و ریشه ها را شاخه هاست و شاخه ها را میوه باشد و هیچ میوه اى نرسد، مگر با شاخه و هیچ شاخه اى نباشد، مگر با ریشه و هیچ ریشه استوارى نباشد، مگر با معدنى پاک و پاکیزه
فرزندم! هرگاه دیدار مى کنى، با نیکان دیدار کن و به دیدن بدکاران مرو؛ زیرا اینان تخته سنگى هستند که چشمه اى از آن نمى جوشد و درختى هستند که برگ هایش سبز نمى شود و زمینى هستند که گیاهش نمى روید.
على بن موسى [الرضا] علیه السلام فرمود: پدرم تا زنده بود این سفارش را فرو نگذاشت.(به نقل از میزان الحکمه، ج13، باب سفارش هاى امام صادق علیه السلام).