ولادت حضرت امام علی النقی الهادی (ع) مبارک باد

درسی از امام هادی علیه السلام برای زندگی

از بلاها و مصیبت های روزگار ما رواج چاپلوسی و داغ شدن بازار تملّق است؛ غافل از اینکه چه آثار ویرانگری بر طرف مقابل و مهم تر از او، بر فرهنگ جامعه و سرنوشت جمعی می گذارد؛ به ویژه اگر متملقان به صاحب منصبان نزدیک شوند. مولوی تحت عنوان «مضرت تعظيم خلق و انگشت نماى شدن‏» هشدار می دهد که شنیدن تملّق به تدریج هر انسانی را می فریبد و نابود می کند؛ هر که می خواهد باشد:

او چو بيند خلق را سر مست خويش            از تكبر می رود از دست خويش‏

او نداند كه هزاران را چو او                        ديو افكنده ست اندر آب جو

امام خمينی (ره) در نامه ای اخلاقی و عرفانی به فرزندشان، که تحت عنوان «نقطه عطف» منتشر شده است، چنين نوشته اند: «پسرم ! چه خوب است به خود تلقين كنى و به باور خود بياورى يك واقعيت را، كه مدح مداحان و ثناى ثناجويان چه بسا كه انسان را به هلاكت برساند و از تهذيب دورتر سازد. تاثير سوء ثناى جميل در نفس آلوده ما، مايه بدبختي ها و دور افتادگي ها از پيشگاه مقدس حق, جل و علا, براى ما ضعفاءالنفوس, خواهد بود. و شايد عيب جوئي ها و شايعه پراكني ها, براى علاج معايب نفسانى ما سودمند باشد كه هست، همچون عمل جراحى دردناكى كه موجب سلامت مريض مى شود.

من و تو اگر اين حقيقت را باور كنيم و حيله هاى شيطانى و نفسانى بگذارند واقعيات را, آن طور كه هستند, ببينيم، آن گاه از مدح مداحان و ثناى ثناجويان, آن طور پريشان مى شويم كه امروز از عيب جويى دشمنان و شايعه سازى بدخواهان … و عيب جويى را آن گونه استقبال مى كنيم كه امروز از مداحي ها و ياوه گوئي هاى ثناخوانان.»

آنچه امام راحل نوشته اند، ترجمانی است ازآنچه  در مکتب امام هادی علیه السلام آموخته اند؛ آن حضرت به كسى كه در ستايش ايشان زياده روى كرده بود، فرمود: به كار خود بپرداز كه ستايش فراوان، شكّ برانگيزد و هر گاه از برادرت اعتماد يافتى، به جاى مدح و ثنا (در ظاهر)، نيّتت را (در باطن) نيكو كن.

ان شاء الله سیره زندگی این امام همام  و همه ائمه معصومین چراغ راه و مصباح هدایت ما باشد.