هشتمین سالگرد رحلت استاد آیت الله حاج اقا مجتبی تهرانی

هرگز از یاد من آن سرو خرامان نرود

عشق به حضرت اباعبدالله الحسین (ع) چنان همه زندگی اش را به خوداختصاص داده بود که ارتحال و سفر آخرتش نیز با اربعین مولایش همزمان شد. بارها شنیدم که شیخناالاستاد می فرمود: همه کارهای مهم و نقاط عطف زندگی من با حسین (ع) پیوند خورده است و خدا خواست که این پیوند جاودانه گردد.

از دستورات ایشان این بود که هر روز خود را با زیارت محبوب آغاز باید کرد. یکبار فرمودند:« آنچه را که خود بیش از پنجاه سال است انجام می دهم، به شما نیز یاد می دهم تا در تشخیص وظیفه و عمل به آن دچار اشتباه و خطا نشوید. اول صبح که می‌خواهید از خانه خارج شوید، رو به قبله بایستید و بگویید: «السلام‌علیک یا اباعبدالله! السلام علیک و رحمه‌الله و برکاته»

این زیارت امام حسین علیه‌السلام از راه دور است که در روایات وارد شده است. من سپس چنین می‌گویم: «السلام علیک یا مولای، یا حسین‌ابن علی، یا ثارالله و رحمه‌الله و برکاته». این سلام را هم از طرف خودم نمی‌کنم، بلکه به نیابت از چهارده معصوم علیهم السلام انجام می‌دهم؛ چرا که وقتی سلام از طرف پدر، مادر و فرزندانش باشد، آن حضرت حتماً روبرنمی‌گرداند و عنایت می‌کند.

بعد از سلام نیز استغفار کنید، سپس صلوات بفرستید و بگویید: خدایا من خودم را به تو می‌سپارم. آنچه خیر است بر زبان و قلم و فکر من جاری کن و بعد دوباره صلوات بفرستید و به سوی کارتان بروید و البته مراقب هم باشید.»

اینک ۲۸۳۶ روز از آن وداع سخت می گذرد و هنوز چیزی از داغ هجرانش کاسته نشده و نخواهد شد؛«سلامٌ علیه یومَ وُلِدَ و یومَ ارتَحَلَ و یومَ یُبعثُ حیّاً».