به مناسبت سالروز کشف کودتایی خطرناک

واکنش جالب امام خمینی در برابر کودتای نقاب

بخش اعظم این بیانات که در جلد ۱۳ صحیفه نور (صفحه های ۹ تا ۱۶) ثبت گردیده است، خطاب به روحانیون است. ایشان ابتدا عدم نگرانی خود از چنین توطئه هایی را ابراز کرده و می فرماید:« شما مى‏دانید که توطئه‏ها از همه اطراف هست و رو به افزایش است، لکن از این توطئه‏هایى که منتهى به سلاح و قواى مسلح و اینها [مى‏شود] هیچ باکى نیست. آنها را خداى تبارک و تعالى همراهى مى‏کند؛ چنانچه کرد و مى‏بینید.»

با این حال، امام عزیز در ادامه از دو چیز ابراز نگرانی می کنند؛ دو چیزی که هدف اصلی دشمن است؛ یکی تضعیف روحانیت نزد مردم و دیگری بر هم زدن نظم عمومی و انسجام ملی؛ خصوصاً میان نیروهای مسلح.

ایشان در باره خطر نخست افزوده اند:« چنانچه بین روحانیون، تمام طبقاتى که روحانیت شامل آنهاست، از علما و فقها، از محصلین، از خطبا، ائمه جماعت، همه اینها، اگر آن وظایفى که محول به خودشان است، آن وظایف را فراموش کنند، و یک راه دیگرى که محول به آنها نیست بروند، این هم یک خلاف نظمى است. و این خلاف نظم موجب این مى‏شود که اولًا شما را در بین ملت یکجور دیگرى غیر از آنکه واقعیت هست معرفى کنند و ملت را از شماها کم کم جدا کنند …. از حدود وظایف شرعیه خودتان و روحانى خودتان تجاوز نکنید.»

امام با اینکه بر لزوم حضور روحانیون در صحنه سیاست‏ تاکید می کند، اما پست و وظیفه اصلی آنان را چیز دیگری می داند و می فرماید:« در عین حالى که باید همه قشرهاى ملت و خصوصاً روحانیت حاضر باشند در سیاست کشور، و توجه داشته باشند به مسائلى که در کشور مى‏گذرد، چه در مجلس و چه در دولت و دیگران. در عین حال باید آن شغلى را که دارند از آن دست برندارند. گمان نکنند به اینکه- آن وقت [قبل از انقلاب]  این گمان بود [که‏] ما هیچ نباید دخالت بکنیم، و حالا [گمان‏] این باشد که ما شغلمان فقط دخالت است. خیر، در آن وقت هم این کار صحیح نبوده براى ما و شما. حالا هم این کار صحیح نیست.

شما باید پستهاى خودتان را محکم نگه دارید. ائمه جماعت باید این مساجد را محکم نگه دارند، و خطبا باید منابر را محکم نگه دارند، و فقه را در حوزه‏هاى علمیه مثل قم و مشهد و امثال اینها و همین طور نجف باید فقاهت را حفظ کنند … نباید حالا شما فکر کنید که حالا که باید [در] امور سیاست هم ما دخالت بکنیم، پس به فقاهت کار نداشته باشیم.

خیر، باید حوزه‏هاى فقاهت به فقه خودشان به همان ترتیبى که سابق بود هیچ تخطى نکنند. به همان ترتیبى که سابق تحصیل مى‏کردید فقه و مقدمات فقه را [تحصیل کنید]، محکم فقاهت را حفظ کنند. و ائمه جماعت محکم مساجد خودشان را و ارشاد ملت را حفظ کنند. و خطباى ملت هم باید منابر خودشان را و موعظه‏هاى خودشان را و ارشاد خودشان را حفظ کنند. و در عین حال مراقب اوضاع مملکت خودشان باشند. چنانچه اهل بازار باید بازار خودشان را حفظ کنند لکن مراقب باشند. …  از این شغلى که دارید و از این راهى که دارید منحرف نشوید، و بروید یک کارهایى که شما نباید بکنید، مثلًا یک معمّمى چهار تا هم پاسدار داشته باشد، و یا هر کارى دلش مى‏خواهد بکند، یک کسى هم یک کمیته درست کند و چند تا پاسبان و هر کارى مى‏خواهد بکند. اینها یک طرحى است که ریخته‏اند براى اینکه شما را از صحنه خارج کنند. وارد یک صحنه‏اى مى‏کنند که شما را بکلى خارج کنند. همچو مى‏کنند که هى بیایند فریاد بزنند که امان از این آخوندها که در کمیته‏ها هستند و در دادگاهها هستند.»

امام اعتراض به اشتباهات و تلاش برای اصلاح خطاها را وظیفه همگان، و از جمله روحانیون می شمارد ولی تاکید هم می کند که این کار نباید مستقیم و به صورتی باشد که شائبه دخالت در امور کشور را تداعی نماید؛ زیرا « خودشان اگر بخواهند مستقیماً دخالت بکنند، موجب این مى‏شود که در بین مردم موهون بشوند، و شما حفظ حیثیت خودتان برایتان واجب است. هر مؤمنى حفظ عِرض خودش برایش واجب است، لکن علما بیشتر مأمورند به این امور. حجت بر علما تمامتر است…. روحانیون باید حفظ حیثیت خودشان را بکنند و خداى نخواسته کارى نکنند که بین ملت یک طور دیگرى وجهه روحانیت نمایش داده بشود …

چنانچه شما آقایان و همپالگیهاى شما، سنخ روحانیت همه- ایّدهم اللَّه تعالى- اگر کارهایى خداى نخواسته انجام بدهید که از چشم ملت بیفتید، و لو در دراز مدت، آن روز است که فانتوم لازم نیست دیگر، خود ملت شما را کنار مى‏زند. و ملت هم بى‏هادى نمى‏تواند کارى انجام بدهد، و آنها و لو حالا تهیه براى چندین سال دیگر هم باشد کار خودشان را آن وقت مى‏توانند انجام بدهند. من خوفم این است که ما نتوانیم، روحانیت نتواند آن چیزى که به عهده اوست صحیح انجام بدهد. »

نکته مهم و جالب تر آن است که رهبر فقید انقلاب این هشدار را نیز می دهند:« شما این را خیال نکنید که آنها خیلى دستپاچه‏اند که همین دو- سه روز این کارها را انجام بدهند. اگر توانستند، حالا، اگر نتوانستند نقشه مى‏کشند که در پنجاه سال دیگر کار خودشان را انجام بدهند، دست برنمى‏دارند.»