جایگاه و مسئولیت های رئیس جمهور

پس از مقام رهبری رئیس جمهور عالی‌ترین مقام رسمی کشور است و مسئولیت اجرای قانون اساسی و ریاست قوه مجریه را جز در اموری که مستقیماً به رهبری مربوط می‌شود، بر عهده دارد.

این متنِ یکصد و سیزدهمین اصل قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در خصوص جایگاه و مسئولیت‌های رئیس جمهور است که در طول سال‌های پس از انقلاب اسلامی، به ویژه سال‌های اخیر، از بحث انگیزترین موضوعات حقوق اساسی کشور بوده است.

به نظر می‌رسد در این زمینه نیز متأسفانه گرفتار افراط و تفریط‌هایی بوده‌ایم که البته بی‌تاثیر از گفتمان‌ها و انگیزه‌های سیاسی هم نبوده است. این نوشتار در پی آن است که تنها با در نظر گرفتن اصول و معیارهای حقوقی به تحلیل، تفسیر و نقد مفاد اصل مذکور پرداخته و با بررسی تحولات تاریخی آن، گامی برای ریشه‌یابی اختلاف‌ها و یافتن راه‌حل‌ها بردارد.

نگارنده فروتنانه امیدوار است تا ضمن استفاده از دیدگاه صاحب‌نظران و خوانندگان و افزودن مطالب دیگری که در همین خصوص آماده کرده است، در آینده گام بلند‌تری نیز برداشته شود. شتاب در انتشار این نوشتار کوتاه بنابر حسن‌ظن و توصیه دوستانی بوده است که مبادرت به آن را در آستانه انتخابات دوره نهم ریاست جمهوری برای مشارکت گسترده‌تر و آگاهانه‌تر مردم بلند همت و کم‌نظیرمان سودمند می‌دانستند.

امیدوارم که چنین باشد. ان شاء الله

محسن اسماعیلی
فروردین ۱۳۸۴